Karanlık bir odadayım
Hayallerin imkansızlığında
Bekliyorum
Derinlerden gelen sesler var
İhtiraslı zamanın eşiğinde geçen
Günler, aylar, yıllar
Şimdi bir sokaktayım
Uçsuz bucaksız karanlıklar içinde
Yönüm aydınlansın istiyorum
Bir gün ışığı en azından bir sokak lambası
Yağmur hafiften yağıyor
Nispeten kalabalığı az sokakların
Hasret kalmış bir toprak kokusu
İçime çekiyorum doyasıya
Gelip geçen hayatların
Geçip giden hayalleri içinde
Düşünüyorum
Mavisi gökyüzüne yansımış bir deniz olsun
Sıcak bir güneş, aheste esen rüzgar
Bin bir düşüncenin kıyısında dolaşmış bir ben
İmkansız hayallerin gölgesinde soluklanayım
Sonra tekrar ve tekrar
Boğuşayım imkansızlıklarla
